Yazar "Boydak, Erkan" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 5 / 5
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Farklı ekim zamanlarının ayçiçeğinde (Helianthus annus L.) verim ve verim unsurları üzerine etkisi(1998) Boydak, Erkan; Gür, M. Atilla; Karaaslan, DavutBu çalışma, 1996 ve 1997 yıllarında farklı ekim zamanlarının ayçiçeğinde verim ve verim unsurları üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Materyal olarak TR-80 ve TR-129 çeşitlerinin kullanıldığı bu çalışmada 5 ekim zamanı (1 Mart, 15 Mart, 1 Nisan, 15 Nisan ve 1 Mayıs) denenmiştir. Araştırmada bitki boyu, boğum sayısı, tabla çapı, 1000 dane ağırlığı, tohum verimi, yağ oranı ve protein oram gibi özellikler incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre en yüksek tohum verimi TR-129 çeşidinde ilk ekim zamanından alınmıştır. En yüksek yağ oranı ise TR-80 çeşidinden elde edilmiştir.Öğe Farklı ekim zamanlarının bazı soya fasulyesi (Glycine max.L.) çeşitlerinde verim ve verim komponentlerine etksi(1998) Karaaslan, Davut; Boydak, Erkan; Gür, M.AFarklı soya çeşitlerinde en uygun ekim zamanını tespit etmek amacıyla kurulan bu denemede, 3 soya çeşidi (SA 88, A 3237 ve A 3935) ve 3 ekim zamanı (25 Nisan, 10 Mayıs ve 25 Mayıs) denenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; en yüksek tohum verimi 10 Mayıs ekimlerinden alınmıştır. Denemede kullanılan SA 88 soya çeşidi diğer çeşitlerden daha yüksek verim vermiştir.Öğe Genotype x environment interaction and stability analysis of sweetpotato (Ipomoea batatas) genotypes(Taylor & Francis Ltd, 2007) Caliskan, Mehmet Emin; Erturk, Elif; Sogut, Tahsin; Boydak, Erkan; Arioglu, HalisNine introductions of sweetpotato (Ipomoea batatas) of diverse origin and two local genotypes were evaluated for storage root yield and average storage root weight in four locations of Turkey (Diyarbakir and Sanliurfa representing semi-arid environment and Adana and Hatay representing Mediterranean environment) in 2000 and 2001. The genotype x environment (GE) interaction was evaluated for two yield components (mean storage root weight and storage root yield) using the joint regression analysis and the Additive Main Effects and Multiplicative Interaction (AMMI) analysis. Stability of the genotypes over environments was estimated by using different stability parameters. GE interaction was found to be significant for both yield components, and genotype main effect contributed more than environment and GE interaction to total variability. Total storage root yield varied from 6.72 to 112.60 t ha(-1), depending on genotypes and environments. The introduced genotypes produced a higher yield than local genotypes. Our study revealed that sweetpotato has a great adaptability and yield potential in irrigated Mediterranean-type and semi-arid environments, whereas non-traditional production areas such as Adana, Diyarbakir, and Sanliurfa may be more suitable for sweetpotato production than Hatay, the traditional production area, because of the potential for higher yield. The AMMI model appeared to be a better option for evaluating both GE interaction and the stability of sweetpotato genotypes in multilocational trials. The stability parameters tested in this study could not identify high yielding and stable genotypes.Öğe Growth, yield, and Quality of sweet potato (İpomoea batatas (L.) Lam.) cultivars in the southeastern Anatolian and East Mediterranean Regions of Turkey(2007) Arıoğlu, Halis; Söğüt, Tahsin; Boydak, Erkan; Çalışkan, Mehmet Emin; Ertürk, ElifÖzet: Bu çalışma, tatlıpatates bitkisinin Türkiye'nin farklı bölgelerine adaptasyon potansiyelinin belirlenmesi amacıyla 2000 ve 2001 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada farklı kökene sahip dokuz introdüksiyon çeşidi ve iki yerel çeşit, ülkemizin Güneydoğu Anadolu bölgesini temsil eden Diyarbakır ve Şanlıurfa illeri ile Akdeniz bölgesini temsil eden Adana ve Hatay illeri olmak üzere dört farklı lokasyonda denemeye alınmışlardır. Çeşitlerin pir ve depo-kök büyümeleri yetişme dönemi boyunca aylık aralıklarla takip edilmiştir. Yetişme dönemi sonunda yapılan hasatta ise farklı irilik sınıfları ve toplam depo-kök verimleri ile bazı kalite özellikleri tespit edilmiştir. Çeşitlerin pir ve depo kök büyümeleri lokasyon ve yıllara göre değişiklik göstermekle birlikte, tüm çeşitler bütün lokasyonlarda dikimden sonraki 90 ile 120. günler arasında hızlı bir büyüme göstermişlerdir. Çeşitlerde depo-kök oluşumu tüm lokasyonlarda dikimden sonraki 30 ile 60. günler arasında olmuştur. Toplam depo-kök verimi çeşitlere, lokasyonlara ve yıllara bağlı olarak 6.72 1 ile 112.601 ha" arasında değişim göstermiş ve introdüksiyon çeşitleri yerel çeşitlere göre daha yüksek verim vermişlerdir. Denemeye alınan çeşitler, tüm lokasyonlarda kuru madde oranı, alkolde çözülemeyen katılar oranı, protein oranı ve toplam karotenoid içeriği gibi kalite özellikleri açısından önemli farklılıklar göstermişlerdir. Sonuç olarak bu çalışma, tatlıpatatesin Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu ve Akdeniz bölgelerine adapte olabileceğini ve bu bölgelerde yüksek verim değerleri elde edilebileceğini göstermiştir.Öğe Growth, yield, and quality of sweet potato (Ipomoea batatas (L.) lam.) cultivars in the southeastern Anatolian and East Mediterranean Regions of Turkey(Tubitak Scientific & Technological Research Council Turkey, 2007) Caliskan, Mehmet Emin; Soeguet, Tahsin; Boydak, Erkan; Ertuerk, Elif; Arioglu, HalisThe study was carried out to determine the adaptation potential of sweet potato crops to different regions of Turkey. The study included 9 introduced genotypes of diverse origin and 2 local genotypes that were tested in 4 locations (Diyarbakir and Sanliurfa representing the southeastern Anatolia region, and Adana and Hatay representing the Mediterranean region) in 2000 and 2001. Haulm and storage root growth of the cultivars were monitored at monthly intervals. Total and graded storage root yield, and some quality parameters were determined at the final harvest. Although haulm and storage growth varied according to location and year, all cultivars showed rapid growth from the 90th to 120th day after planting (DAP), at all locations. Storage root formation started between the 30th and 60th DAP at all locations. Total storage root yield, according to cultivar, location, and year, varied from 6.72 to 112.60 t ha(-1), and the introduced genotypes produced higher yields than the local genotypes. Cultivars showed significant diversity in quality traits, such as dry matter content, alcohol insoluble solids content, protein content, and total carotenoid content. This study revealed that sweet potato could be adapted to both the Mediterranean and southeastern Anatolia regions of Turkey, and that high yield values could be achieved in these areas.