Show simple item record

dc.contributor.authorGümüş, Rojan
dc.contributor.authorAluçlu, Mehmet Ufuk
dc.contributor.authorSarıbaş, Seyfettin
dc.date.accessioned2020-03-13T11:45:20Z
dc.date.available2020-03-13T11:45:20Z
dc.date.issued2016
dc.identifier.citationGümüş, R., Aluçlu, M.U. ve Sarıbaş, S. (2016). Health status of disabled children and youth receiving public home care services between 2010 and 2015 in Diyarbakir, Turkey. Dicle Tıp Dergisi, 43(4), 549-555.en_US
dc.identifier.issn1300-2945
dc.identifier.issn1308-9889
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11468/4856
dc.identifier.urihttp://www.diclemedj.org/upload/sayi/62/Dicle%20Med%20J-03096.pdf
dc.description.abstractObjective: The aim of this study was to provide information on utilization of home health care services provided by government and determine health status of children and young people who received this medical care. Methods: Data for 576 patients who were followed and recorded by the health staff of the Ministry of Health between 2010 and 2015 were used in this study. Of these patients 234 (40.63 %) were female and 342 (59.37%) were male. The patients were divided into three age groups: 0-6 years of age: 93(16.15%), 7–14 years of age:219 (38.02%), and 15–22 years of age: 264 (45.83%). Results: There was no significant difference in gender between the age groups (χ2=1.077, p>0.05). In 2015, there was an increase in the prevalence of home care services across all age groups (χ2=38.734, p<0.01). Diyarbakir Children Hospital was more efficient than other hospitals (χ2=42.230, p<0.01) in providing this medical care. The most common diseases seen among these young patients were central nervous system diseases, neurodevelopmental diseases, and acquired brain injuries. In addition, epilepsy, SSPE, and cerebral palsy were also widely prevalent among this group of children and youth. The prevalence of cerebral palsy was larger in the 0–6 and 15–22 age groups (χ2=6.491, p<0.05). A prevalence of central nervous system diseases was seen most in the 0–6 age group (χ2=11.937, p<0.01). Apart from these, there were no other significance diseases observed by gender or age groups. Conclusion: After favorable adjustments to public home care services, an increase was seen in the utilization of services in recent years. As disabled patients need health care in their homes, this service has to be a primary goal for governments in order to provide them with a higher quality of life.en_US
dc.description.abstractAmaç: Bu çalışmanın amacı Diyarbakır ilinde son beş yılda Sağlık Bakanlığı hastaneleri tarafından verilen evde bakım hizmetlerinden yararlanan çocuk ve gençlerin sağlık durumlarının araştırılmasıdır. Yöntemler: Araştırmaya hastanelerin ilgili birimleri tarafından 2010-2015 yılları arasında izlenen ve kaydı tutulan 576 hasta dahil edildi. Bu hastaların 234’ü (%40.63) kız, 342’si (%59.37) erkektir. Çocuk ve gençler 93’ü (%16,15) 0-6 yaş, 219’u (%38,02) 7-14 yaş ve 364’ü (45.83) 15-22 yaş olmak üzere üç gruba ayrıldı. Bulgular: Yaş grupları arasında kız ve erkek hastaların sayıları arasında bir fark bulunamadı (χ2=1.077, p>0.05). 2015’te tüm yaş gruplarında evde bakım hizmetlerinden faydalanma açısından belirgin bir artış görüldü (χ2=38.734, p<0.01). Diyarbakır Çocuk hastanesi diğer hastanelerle kıyaslandığında diğer hastanelerden daha fazla hizmet sağladığı görüldü (χ2=42.230, p<0.01). İncelediğimiz hasta gruplarında en çok görülen hastalıklar merkezi sinir sistemi hastalıkları, nörogelişimsel bozukluklar, epilepsi, SSPE ve serebral palsidir. Serebral palsi hastalığı en çok 0-6 ve 15-22 yaş gruplarında görülürken (χ2=6.491, p<0.05), merkezi sinir sistemi hastalıkları 0-6 yaş grubunda daha fazla gözlendi (χ2=11.937, p<0.01). Diğer hastalıkların prevalansları incelendiğinde yaş grupları ve cinsiyet grupları arasında önemli başka bir fark bulunmadı. Sonuçlar: Son yıllarda Türkiye’de devlet tarafından evde bakım hastalarına sağlanan sağlık hizmetlerindeki iyileştirmeler bu hizmetten yararlanan hasta sayısını çok fazla arttırmıştır. Engelli ve evden çıkamayan hastaların bu hizmete ne kadar çok ihtiyaç duyduğu düşünüldüğünde, devlet kurumlarının bu dezavantajlı hasta gruplarına sağlık hizmeti sunmayı ilk hedeflerden biri olarak benimsemesi gerektiği açıktır.en_US
dc.language.isoengen_US
dc.publisherDicle Üniversitesi Tıp Fakültesien_US
dc.rightsAttribution-NonCommercial 3.0 United States*
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccessen_US
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc/3.0/us/*
dc.subjectHome careen_US
dc.subjectChildrenen_US
dc.subjectYouthen_US
dc.subjectHealth statusen_US
dc.subjectTurkeyen_US
dc.subjectEvde bakımen_US
dc.subjectÇocuken_US
dc.subjectGençen_US
dc.subjectSağlık durumuen_US
dc.subjectTürkiyeen_US
dc.titleHealth status of disabled children and youth receiving public home care services between 2010 and 2015 in Diyarbakir, Turkeyen_US
dc.title.alternativeDiyarbakır’da 2010-2015 yılları arasında Sağlık Bakanlığı hastaneleri tarafından evde bakılan çocuk ve gençlerin sağlık durumları üzerine bir araştırmaen_US
dc.typearticleen_US
dc.identifier.volume43en_US
dc.identifier.issue4en_US
dc.identifier.startpage549en_US
dc.identifier.endpage555en_US
dc.relation.journalDicle Tıp Dergisien_US
dc.contributor.departmentDicle University, Atatürk Health Vocational Schoolen_US
dc.contributor.authorID154654en_US
dc.contributor.authorID31931en_US
dc.contributor.authorID0000-0001-8113-6193en_US
dc.contributor.authorID0000-0001-5876-8643en_US
dc.relation.publicationcategory0-Belirleneceken_US
dc.contributor.institutionauthor0-Belirlenecek
dc.identifier.doi10.5798/diclemedj.0921.2016.04.0727en_US


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Attribution-NonCommercial 3.0 United States
Except where otherwise noted, this item's license is described as Attribution-NonCommercial 3.0 United States